آب‌پرتقال ممکنه خیلی بیشتر از اون چیزی که دانشمندا فکر می‌کردن برای بدن مفید باشه

اکثر ما به آب‌پرتقال به چشم یه عادت ساده برای صبحونه نگاه می‌کنیم، چیزی که بدون فکر توی لیوان می‌ریزیم و می‌خوریم. اما دانشمندا دارن متوجه می‌شن که این نوشیدنی روزمره، کارهای خیلی بیشتری از صرفاً رفع تشنگی توی بدن انجام میده.

یه تحقیق جدید نشون داده که مصرف منظم آب‌پرتقال می‌تونه روی فعالیت هزاران ژن داخل سلول‌های ایمنی ما تاثیر بذاره. خیلی از این ژن‌ها به کنترل فشار خون، آروم کردن التهاب و مدیریت نحوه پردازش قند توی بدن کمک می‌کنن که همه‌ی این‌ها نقش مهمی توی سلامت بلندمدت قلب دارن.

توی این مطالعه، بزرگسالانی بررسی شدن که به مدت دو ماه، هر روز ۵۰۰ میلی‌لیتر آب‌پرتقال خالص پاستوریزه می‌نوشیدن. بعد از ۶۰ روز، خیلی از ژن‌های مربوط به التهاب و فشار خون بالا، فعالیتشون کمتر شده بود.

این ژن‌ها شامل مواردی مثل NAMPT، IL6، IL1B و NLRP3 بودن که معمولاً وقتی بدن تحت استرسه روشن می‌شن. یه ژن دیگه به اسم SGK1 هم که روی توانایی کلیه‌ها برای نگه داشتن نمک تاثیر می‌ذاره، فعالیتش کمتر شد.

این تغییرات با یافته‌های قبلی همخونی داره که می‌گفتن نوشیدن روزانه آب‌پرتقال می‌تونه فشار خون رو توی جوون‌ها پایین بیاره.

نکته مهم اینجاست که این تحقیق یه توضیح احتمالی میده که چرا آب‌پرتقال توی چندین آزمایش مختلف به سلامت بهتر قلب ربط داده شده. این مطالعه نشون میده که این نوشیدنی فقط باعث بالا رفتن قند خون نمی‌شه، بلکه به نظر می‌رسه تغییرات کوچیکی توی سیستم‌های تنظیمی بدن ایجاد می‌کنه که باعث کاهش التهاب و شل شدن رگ‌های خونی می‌شه.

ترکیبات طبیعی موجود توی پرتقال، مخصوصاً «هسپریدین» که یه نوع فلاونوئید مرکباته و به خاطر اثرات آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابیش شناخته می‌شه، انگار روی فرآیندهای مربوط به فشار خون بالا، تعادل کلسترول و نحوه برخورد بدن با قند اثر می‌ذارن.

واکنش بدن به این نوشیدنی به جثه افراد هم بستگی داره. افرادی که وزن بیشتری داشتن، تغییرات بزرگتری توی ژن‌های مربوط به متابولیسم چربی نشون دادن، در حالی که توی داوطلب‌های لاغرتر، اثرات ضدالتهابی قوی‌تر بود.

یه بررسی سیستماتیک روی ۱۵ مطالعه که ۶۳۹ شرکت‌کننده داشتن، نشون داد که مصرف منظم آب‌پرتقال مقاومت به انسولین و سطح کلسترول خون رو پایین میاره. مقاومت به انسولین یکی از ویژگی‌های اصلی پیش‌دیابته و کلسترول بالا هم یه عامل خطر شناخته شده برای بیماری‌های قلبیه.

یه تحلیل دیگه روی بزرگسالان دارای اضافه‌وزن و چاق نشون داد که بعد از چند هفته مصرف روزانه آب‌پرتقال، فشار خون سیستولیک کمی کاهش و کلسترول خوب (HDL) افزایش پیدا کرده. با اینکه این تغییرات خیلی بزرگ نیستن، اما حتی بهبودهای جزئی در فشار خون و کلسترول اگه برای سال‌ها حفظ بشن، می‌تونن تفاوت معناداری ایجاد کنن.

سرنخ‌های بیشتری هم از مطالعات روی متابولیت‌ها به دست اومده؛ یعنی همون مولکول‌های ریزی که موقع پردازش غذا توی بدن تولید می‌شن. یه بررسی جدید نشون داد که آب‌پرتقال روی مسیرهای مربوط به استفاده از انرژی، ارتباط بین سلول‌ها و التهاب اثر می‌ذاره. همچنین ممکنه روی میکروبیوم روده هم تاثیر مثبت داشته باشه که روز به روز بیشتر می‌فهمیم چقدر توی سلامت قلب نقش داره.

یه مطالعه نشون داد که نوشیدن آب‌پرتقال توسرخ به مدت یک ماه، تعداد باکتری‌های مفید روده رو که اسیدهای چرب کوتاه زنجیره تولید می‌کنن، زیاد کرده. این ترکیبات به حفظ فشار خون سالم و کاهش التهاب کمک می‌کنن. داوطلب‌ها همچنین کنترل قند خون بهتر و سطح پایین‌تری از نشانگرهای التهابی رو نشون دادن.

افرادی که دچار سندروم متابولیک هستن (یعنی مجموعه‌ای از عوامل خطر مثل فشار خون بالا، قند خون بالا و چربی شکمی زیاد)، ممکنه سود بیشتری از این نوشیدنی ببرن.

توی یه مطالعه، مصرف روزانه آب‌پرتقال باعث بهبود عملکرد لایه داخلی رگ‌های خونی توی ۶۸ شرکت‌کننده چاق شد. عملکرد بهتر این لایه به این معنیه که رگ‌ها راحت‌تر شل و گشاد می‌شن که این موضوع با خطر کمتر حملات قلبی مرتبطه.

البته همه مطالعات نتایج یکسانی ندارن. یه تحلیل گسترده روی چربی‌های خون نشون داد که با اینکه سطح کلسترول بد (LDL) اغلب پایین میاد، اما بقیه اندازه‌گیری‌ها مثل تری‌گلیسیرید ممکنه تغییر زیادی نکنن. با این حال، افرادی که مرتب آب‌پرتقال می‌خورن باز هم نفع می‌برن.

یه مطالعه روی ۱۲۹ کارگر توی یه کارخونه آب‌پرتقال‌گیری توی برزیل نشون داد که غلظت خونی «آپولیپوپروتئین B» توی بدن اون‌ها کمتره. این یه نشانگره که تعداد ذرات حامل کلسترول رو که به خطر حمله قلبی مربوط هستن نشون میده.

در کل، این شواهد با این ایده که نوشیدن آبمیوه فقط خوردنِ شکر توی لیوانه مقابله می‌کنه. خوردن خودِ میوه به خاطر فیبری که داره هنوز انتخاب بهتریه، اما به نظر می‌رسه یه لیوان آب‌پرتقال خالص در روز اثراتی داره که به مرور زمان توی بدن جمع می‌شه.

این اثرات شامل کم کردن التهاب، حمایت از جریان خون سالم‌تر و بهبود چندین نشانگر خونی مربوط به سلامت قلب در بلندمدته. این موضوع به ما یادآوری می‌کنه که غذاهای روزمره می‌تونن بیشتر از اون چیزی که انتظار داریم روی بدن ما تاثیر بذارن.

لینک منبع