نگاهی به سونِت. سونات یه شعر ۱۴ خطی با قواعد سختگیرانه‌

اونایی که فکر می‌کنن سایپا یا ماشینای عادی کافی نیستن، باید نگاهی به سونِت بندازن. سونات یه شعر ۱۴ خطی با قواعد سختگیرانه‌ست که اصلش از ایتالیاست و تو دوره ملکه الیزابت اول انگلستان به خاطر کارهای شکسپیر معروف شد. ولی سونِت (Saab Sonett) یه کوپه کوچولو و بامزه از ساب دوست‌داشتنی و ازدست‌رفتست.

ساب مثل شکسپیر مرده، ولی مثل آثار شکسپیر، ماشینای بزرگش زنده موندن. این یه سونِت ۳ مدل ۱۹۷۲ هست، یکی از آخرین بازمونده‌های این نسل، و الان تو Bring a Trailer برای فروش گذاشته شده (که مثل Car and Driver، بخشی از Hearst Autos هست). این آخرین سالیه که قبل از اعمال قوانین سپر ضربه‌گیر آمریکا طراحی‌اش یه ذره خراب نشده، و رنگ نارنجی-قهوه‌ای‌ش از یه آلبوم برترین‌های آبا هم بیشتر دهه هفتادی‌ست.

۱۹۷۲ یکی از تنها سال‌هایی بود که سونِت تو بازار داخلی سوئد هم عرضه شد، چون بیشتر ماشین صادراتی بود. ایده‌ش یه کم شبیه فولکس واگن کارمن گیا یا (بعداً) سیروکو بود؛ یعنی یه پلتفرم تولید نسبتاً استاندارد که یه بدنه کوپه روش سوار کردن واسه یه کمی استایل بیشتر.

با این حرفا، داریم از ساب حرف می‌زنیم، پس اون زیربناهای “استاندارد” یه کمی عجیب‌وغریبن. ساختارش جلومحرکه، ولی موتور یه V4 غیرمعموله که از فورد تاونوس قرض گرفته شده. نه تاروس با یه تایپو، تاونوس. حجمش ۱.۷ لیتره و حدود ۷۳ اسب بخار قدرت داره، با یه جعبه‌دنده چهار سرعته دستی که بیشترین استفاده رو ازش بکنی.

سونِت ۳ توسط سرجیو کوگیولای ایتالیایی (که قبلاً مدت‌ها تو جیا کار می‌کرده) با نظر نهایی تیم طراحی داخلی ساب طراحی شد. با چراغ‌های جلوی بالا رونده و برآمدگی کاپوت، قطعاً اسپرت به نظر میاد، ولی پلتفرم جلومحرکه باعث میشه اونقدرها هم تندوتیز نباشه. با این حال، هم خیلی سبکه و هم خیلی پایدار.

این نمونه ۴۳ هزار مایل کارکرد داره و تو وضعیت نسبتاً خوب ولی یه کمی کهنه‌ست. عالیه. این دقیقاً همون ماشین کلکسیونی عجیب‌وغریبیه که خواهان رانندگی داره. مطمئناً ۷۳ اسب بخار زیاد به نظر نمیاد، ولی یه سونِت ۳ زیر ۲۰۰۰ پوند وزنه، پس باهوش و چابکه، هرچند قهرمان شتاب مستقیم نباشه.

ماشین بی‌عیب نیست. فروشنده اشاره کرده نه استریو کار می‌کنه نه برف‌پاک‌کن، هرچند یه کار مکانیکی تازه رو سیستم جرقه انجام شده. احتمالاً باید یه متخصص ساب پیدا کنی، ولی اینا هم جزو لذتشه.

بیشتر سونات‌های شکسپیر عاشقانه بودن، تا حدی که تو رومئو و ژولیت هم هستن. نسخه ساب شاید اونقدرها هم آرمانی نباشه. در عوض، یه ذائقه اکتسابیه که با این حال جذاب و گیراست.

اجاره تابستون برای همیشه باقی نمی‌مونه. این برش نارنجی از کوپه سوئدی هنوز جذابه.

لينک منبع